إِنَّ هذا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ اين نامه قصه‌هايى است راست چنان كه بود ، وَ ما مِنْ إِلهٍ إِلَّا اللَّهُ و نيست هيچ خدا جز اللَّه . إِنَّ اللَّهَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 62 ) و خدايست كه براستى اوست كه توانا و دانا است . فَإِنْ تَوَلَّوْا اگر برگردند از مباهلت ، و باز ايستند از تصديق فَإِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِالْمُفْسِدِينَ ( 63 ) خداى داناست با آن مفسدان و تباهكاران . قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ بگو اى اهل كتاب ! تَعالَوْا إِلى كَلِمَةٍ سَواءٍ باز آييد بسخنى كه آن سخن يكسان است بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمْ ميان ما و ميان شما ، أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ كه نپرستيم جز اين خداى وَ لا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئاً و با وى هيچ انباز نگيريم ، وَ لا يَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً أَرْباباً و كسى از ما ، كسى را بخدايى نگيرد و خدا نخواند ، مِنْ دُونِ اللَّهِ فرود از خداى ، فَإِنْ تَوَلَّوْا پس اگر از پذيرفتن اين باز گردند ، فَقُولُوا پس شما بگوئيد اشْهَدُوا گواه باشيد ، گواهى دهيد ، بِأَنَّا مُسْلِمُونَ ( 64 ) به آنكه ما بارى گردن نهادگانيم . النوبة الثانية قوله تعالى : إِنَّ مَثَلَ عِيسى عِنْدَ اللَّهِ كَمَثَلِ آدَمَ سبب نزول اين آيت آنست كه : ترسايان نجران ، سيد و عاقب و اسقف و اصحاب ايشان آمدند بر مصطفى ( ص ) و گفتند : « ما لك تشتم صاحبنا » چه بودست ترا كه صاحب ما را ناسزا مىگويى ، يعنى عيسى ( ع ) . رسول گفت : آن چه ناسزاست كه من وى را گفتم ؟ گفتند : مىگويى كه وى بنده است . گفت : « اجل هو عبد اللَّه و رسوله و كلمته القاها الى مريم العذراء البتول . » ايشان چون اين سخن شنيدند همه در خشم شدند و كراهيت نمودند ، گفتند : « هل رأيت انسانا قط من غير اب ؟ » هرگز هيچ مردم ديدى كه بىپدر باشد ؟ اگر چنين است كه تو مىگويى مثال اين با ما نماى ! رب العالمين بجواب ايشان